Mijn preek voor 2018.

U hoeft het er niet mee eens te zijn. Nee, een ieder heeft zijn of haar mening over iets of iemand. Het liefst over iemand anders, daar zie je de humor dan wel van in. Maar oh wee als het over je zelf gaat, dan raakt het je keihard. Laat het eerst maar eens over mijzelf gaan. De analyses van nu zijn een zwak aftreksel vergeleken met een paar jaar terug. Geen keiharde confrontaties met betrokken personen. Je ziet het aan het aantal bezoekers die mijn stukjes lezen. 

Is hij nu een sentimentele oude lul geworden? Durft hij de confrontaties niet meer aan? Zoekt hij het nu in een andere richting? Ja, zeg het maar. Als ik dit elftal zie spelen in de weide en de blijde gezichten zie van de ouders langs de kant, dan heb ik daar vrede mee. Als ik zie dat ouders kwaad worden als hun kind niet in de basis staat, terwijl die denkt het verschil kan maken, dan heb ik daar vrede mee. Als ik lees dat VCR een andere trainer krijgt het volgend seizoen, die zelf bij VCR gespeeld heeft, maar het hogerop wilde zoeken bij Broekster Boys, dan heb ik daar vrede mee. Wie ben ik, om daar over te oordelen. Wie ben jij om over mij te oordelen. En toch oordelen we met zijn allen. Ben ik een sentimentele oude lul geworden?. 

In het land dat voetbal heet zijn vele analisten aanwezig. Ze willen allemaal een graantje meepikken. Die trainer had dit, die trainer had dat, ja we weten het allemaal veel beter. Als grensrechter ben je tegenwoordig helemaal niet meer veilig. Voor je het weet schelden ze je de huid vol, of staan je te bespugen. Nu zijn het niet allemaal heilige boontjes, maar toch. Ook zijn er scheidsrechters die verdwaald over het veld hun eigen concert fluiten. Ook die zullen er blijven. Net als publiek die luidkeels van zich laat horen na een foute beslissing van de scheidsrechter, terecht of onterecht.  

Voetbal is oorlog de bekende kreet. We zullen die gasten eens leren. Opgefokt het speelveld betreden, want wie wil nu verliezen. Niemand toch. Soms is er de pers aanwezig om Life verslag te doen, zodat de thuisblijvers op de hoogte blijven. Een trainer aan het woord een speler, ja het lijkt wel betaald voetbal.Toch zitten we nog steeds in de kelder te spelen. Oké, weer een klasse hoger, maar het blijft keldervoetbal. Dus laten we nu niet net doen of we hoog spelen.

Keldervoetbal kan ook leuk zijn. Keldervoetbal op een knollenveld, gespeeld door 22 amateurtjes kan ook hilarische zijn. Daar komt het publiek voor, ze willen vermaakt worden anders waren ze wel met de vrouw naar de Ikea gegaan. 

VCR is in beweging op veel fronten. Of zoals er stond geschreven” een gezellige familiare voetbalvereniging”. We zijn weer een supporters vereniging rijker. Deze organiseert van alles en nog wat. Zo kun je gezellig met de bus naar uitwedstrijden als je geen vervoer hebt, of slecht ter been bent. Ze delen stickers uit, ze gooien oranje rookbommen voor de wedstrijd op het veld zodat je, je waant in een uitverkocht stadion. Goed bezig. Deze heren zorgen voor leven in de brouwerij. Zo verdwijnen er dingen en komen nieuwe dingen weer op ons pad. We bedenken met zijn allen nieuwe dingen om deze vereniging draaiende te houden. Om zoals eerder gezegd een gezellige familiare voetbalvereniging te zijn. 

Hier wilde ik het bij laten. Ik wens een ieder een gelukkig en gezond 2018 toe, en dat de koffie in dezer dagen mag smaken.

 

Advertenties

2 gedachten over “Mijn preek voor 2018.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s