Het stuk wat op de planken werd gebracht door Aant Braaksma.

Hier de tekst die ik had gemaakt (En door Aant Braaksma werd opgevoerd) voor deze avond en helaas door velen niet te horen was geweest door het feestgedruis. Jammer, vandaar dat u het hier nog eens rustig kan nalezen.

Op deze feestavond staan we even stil bij 50 jaar VCR. Wat is er toch veel veranderd in de jaren voor VCR. Dit willen we even met u doornemen in positieve en negatieve zin. Schrik niet, dit gaan we op een luchtige, plezierige manier even voor het voetlicht houden. Mocht de camera man dit alles hier vastleggen ( meneer van Hijum) dan doet hij dat natuurlijk in stilzwijgen  Dat stilzwijgen is niet zijn sterkste punt tijdens voetbalwedstrijden. Menig toeschouwer zoekt zijn heil ergens anders als hij de wedstrijd voorziet van commentaar. Ja dat zult u denken. Het tegendeel is waar. De mensen zoeken hem juist op, slecht horende en slecht ziende, om zijn commentaar te kunnen volgen, zo blijven ze op de hoogte. Helaas is daar ook negatief iets over te zeggen. Dit gebeurde jaren geleden toen het bestuur besloot om alle toeschouwers in een brief hun “wangedrag” onder de aandacht te brengen. Waarin  stond vermeld dat men zich moest gedragen bij wedstrijden. Blyne mol, seehûn, keepje in oare bril man en meer van die uitspraken werden niet meer getolereerd. De emotie werd ook toen de mond gesnoerd Tja, dat waren nog eens tijden. Tegenwoordig is het niet veel beter. De analist moest meerdere keren op het matje komen bij het bestuur. Wie kent P.K. niet die zijn mening verkondigt via de website van VCR. Hij kreeg een schrijfverbod de emotie wordt weer de mond gesnoerd. Toch bestaat voetbal uit emotie. Bij zowel het publiek, spelers als trainers. Dat is nu en zal altijd zo blijven.

Door het goede resultaat is het supporters aantal gegroeid de afgelopen jaren. Dit mede door de goeie talenten die VCR nu rijk is. De jeugdopleiding heeft er veel ingestoken en krijgt nu eindelijk resultaat. VCR draait in de top mee van de 4e klasse KNVB en als alles meezit kunnen we nog hoger komen. Dat is de verdienste van al die mensen die daar zich voor inzetten. Zullen de tegenstanders VCR in de toekomst vrezen? Net als in die tijd dat de twee gebroeders in het eerste speelden. Wapperende manen die menig tegenstander de stuipen op het lijf joeg. Sjoerd Hiemstra en Hoeke Sjouke Hiemstra. De een die veel doelpunten wist te maken en vermeld staat in een boek. De ander om zijn ongelooflijke fraaie goals. Het maakte wat los bij het publiek en natuurlijk de tegenstander. Gaan we naar die tijd terug met al die nieuwe talenten die VCR nog rijk is? We zullen zien.

 

Als men nu het veld betreed van de Vonder aanschouwd men o.a. een fraaie boog met de naam de Vonder ,is er onderdak voor de kaartjesverkopers, een scorebord, een echte overkapte tribune, betonnen looppaden langs het veld. Het hoofdveld is over de kop geweest en opnieuw ingezaaid al met al het is het een lust al die luxe die VCR na al die jaren eindelijk heeft gekregen.  En dan te bedenken hoe het allemaal eens is begonnen. Bovendien kan men in de nieuwe Beijer terecht voor de kleedkamers en douchen. En natuurlijk voor zijn natje en droogje.

Vijfentwintig jaar geleden werd het feest gevierd met een fraai boek. Hier kon men over de geschiedenis lezen van VCR. Nu weer vijfentwintig jaar later is er weer een boek te verkrijgen die uit de doeken doet over het wel en wee van de vereniging. Onze webmaster Leo Jilderda heeft zijn schouders er onder gezet en het resultaat mag er zijn. Veel foto`s, verslagen en achtergrond informatie. Het is weer een aanwinst geworden voor VCR en zeker de moeite waard om dit prachtige boek in je bezit te hebben.

U bent nu weer wat op de hoogte van alles wat hier op de Vonder zich afgespeeld heeft. Natuurlijk is er veel meer te vertellen maar dat kunt u lezen in het boek. Tot slot nog enkele anekdotes die in de wandelgangen wel eens doorverteld worden. Natuurlijk zijn het er velen toch maar enkele eruit gelicht.

————————————————————

We begonnen met de heer van Hijum, hier zijn sterkste stunt als leider van een elftal. In een wedstrijd tegen Birdaard stuurde hij 12 man het veld in. En niemand had het in de gaten. Hoe de uitslag was wist men zich niet meer te herinneren. Misschien een idee voor trainer Anton van Zwol? Je kunt het altijd proberen tegen een betere tegenstander.

—————————————————————

Het eerste elftal wilde na een wedstrijd in de Geast nog even op stap. Efkes de sinnen fersette mei in slokje. Onderweg naar de kroeg raakte de auto zoveel trottoirranden dat ze in Damwoude met vier lekke banden stonden. Einde kroegentocht.

—————————————————————

Er was een toeschouwer uit Garijp die een doelpunt tegen hield van VCR. De man stond naast de doelpaal en hield een doelpunt tegen. Het doelpunt werd afgekeurd.

Ten slotte het verhaal over een grensrechter. Als grensrechter moet je veel aanhoren en over sterke zenuwen bezitten. Toch werd het VCR grensrechter Pieter van der Bij het te veel tijdens een uit wedstrijd. Een toeschouwer kreeg een klap om zijn oren met de grensstok na te veel opmerkingen over zijn vlagkunsten.

—————————————————————————

Hier wilde ik het maar bij laten op deze avond. Op naar het volgende jubileum, ik dank u!

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s